sponsers
© Copyright  Robin Hood Boechout 2015  Alle rechten voorbehouden
Het Schietpatroon. Het   schietpatroon   is   het   geheel   van   stappen   die   je   moet   volgen   om   één   schot   volledig   af te   werken.   Het   bestaat   uit   10   opeenvolgende   onderdelen.   Elk   van   deze   schakels   heeft   zijn eigen belang en is een onmisbaar deel van het geheel. Het is zeer belangrijk om bij elk schot steeds hetzelfde te doen. Daarom behandelen we deze procedure stap voor stap. De stappen zijn: 1 . Houding aan de lijn 2 . Pijl opzetten (kepen) 3 . Booghand en koordhand plaatsen 4 . Concentratie 5 . Vooraantrek 6 . Aantrek 7 . Ankeren 8 . Mikken 9 . Doortrekken en lossen 1 0 . Narichten Opmerking Het schietpatroon is samengesteld voor een rechtse schutter. De linkse schutter moet alles identiek doen, maar wel in spiegelbeeld. De   houding   moet   tijdens   het   volledig   schietpatroon   behouden   blijven.   De   meest   efficiënte houding   is   de   haakse   houding   waarbij   de   doelschutter   schrijlings   over   de   schietlijn   (en   de wipschutter      achter      de      schietlijn)      gaat      staan.      De      voeten      staan      het      best      op schouderbreedte   uit   elkaar.   Je   staat   om   te   beginnen   in   rechte   hoek   op   de   schietlijn.   Het lichaamsgewicht   wordt   verdeeld   over   de   beide   benen   en   het   hoofd   wordt   naar   het   doel (of    de    wip)    gekeerd    zodat    de    kin    ongeveer    boven    de    linkse    schouder    komt.    Een denkbeeldige   lijn   loodrecht   op   de   schietlijn   gaat   langs   je   tenen   recht   naar   het   doel   (of   de wip). De voetplaatsing Door   de   eigen   natuurlijke   voetstand   van   de   schutter   kan   het   zijn   dat   deze   stand   t.o.v.   het doel   (of   de   wip)   van   schutter   tot   schutter   kan   verschillen.   Deze   stand   vinden   is   voor iedere   schutter   van   het   grootste   belang.   Tijdens   de   schietbeurt   is   het   aangeraden   om   de voeten   niet   te   verplaatsen   en   bij   iedere   volgende   beurt   steeds   dezelfde   voetplaatsing   in te nemen. Methode om de juiste voetplaatsing te bepalen: Plaats de voeten loodrecht op de schietlijn. Trek aan in de richting van de schijf ( of de wip) en mik. Sluit de ogen. Wacht 3 seconden. Open de ogen. Controleer de vizierkorrel t.o.v. de schijf ( of de wip). Herhaal de test 3 tot 5 maal. Indien    de    vizierkorrel    zich    rechts    van    het    midden    van    het    doel    bevindt,    moet    de rechtervoet   5   cm   naar   voor   en   indien   de   vizierkorrel   zich   links   van   het   doel   bevindt   moet de linkervoet 5 cm naar achter worden geplaatst. Neem   de   pijl   bij   de   keep   en   leg   hem   op   de   pijlsteun   met   de   indexveer   naar   buiten gekeerd. Druk   de   keepgroef   op   het   koord   tussen   of   onder   het   merkteken   tot   de   keep   erop vastklikt. Het beste is echter 2 merktekens. Houd de boog in de richting van het doel (of de wip). Controleer regelmatig de staat van het keeppunt en de spanhoogte. Booghand De    booghand    wordt    tegen    de    kolf    van    de    boog    geplaatst    ter    hoogte    van    de    "Y" gevormd door duim en wijsvinger. Duim en vingers vormen een losse ring rond de greep. Pols en vingers blijven ontspannen. De elleboog wordt van de boog weggedraaid. Koordhand Dit    is    de    moeilijkste    schakel    om    aan    te    leren.    De    meest    gebruikte    methode    is    de Middellandse methode, d.w.z. 1 vinger boven en 2 vingers onder het keeppunt. Methode Het   haken   van   de   vingers   dient   in   de   eerste   vingerplooi   te   gebeuren.   De   vingertoppen moeten naar de schutter gekeerd worden. Plaats   de   wijsvinger   3   mm   boven   het   keeppunt,   de   midden-   en   ringvinger   onder   het keeppunt.   Die   2   vingers   mogen   het   keeppunt   lichtjes   raken.   De   vingers   moeten   haaks langs het koord liggen. Ontspan de pols en hou de rug van de hand recht. De hand en de voorarm moeten 1 horizontale lijn vormen. De druk verdelen over de 3 vingers op het koord. Opmerking Bij het plaatsen van de vingers moet men kijken en voelen. Alle   lichamelijke   en   geestelijke   functies   worden   volledig   op   1   doel   gericht:   het   schieten van   een   goed   schot.   Elk   schot   moet   worden   aanzien   als   een   wedstrijdschot.   Door   beroep te    doen    op    wilskracht    en    vertrouwen    laat    de    concentratie    je    toe    om    de    lichamelijke capaciteit    volledig    onder    controle    te    houden.    Schakel    alle    negatieve    factoren    uit    en behoud de positieve. Methodes om de negatieve factoren uit te schakelen: Tegen spanning is enkel ontspanning effectief. Concentreer je op 1 schot en niet op verscheidene. Probeer je te isoleren van het publiek of andere schutters. Laat je nooit de cadans van een andere schutter opdringen. Ademhalingstechniek Het is niet nodig om -zoals zovelen beweren- in te ademen voor de aantrek. Er zijn 4 verschillende stappen in de ademhaling: 1 . Inademen tijdens het omhoogbrengen van de boog. 2 . Uitademen tijdens het spannen en ankeren. 3 . Een stop van 5 à 8 seconden tijdens het mikken en lossen. 4 . Bij   het   narichten   meermaals   dieper   in-   en   uitademen   om   de   zuurstofschuld   aan   te vullen. Bij de vorige schakels ging de aandacht vooral naar de onderdelen van de boog en pijl. Nu moeten we de concentratie overschakelen naar het doel (of de wip). Methode Houd de vingers op het koord in de juiste positie. Verhoog de druk op het koord. Deze schakel verloopt over verschillende fasen: Methode Hef   de   boog   in   de   richting   van   het   doel/de   wip.   Hou   de   boogarm   recht   en   de   elleboog naar buiten. Controleer de plaats van de boog- en koordhand. Trek   met   een   vlotte   beweging   de   koord   naar   achteren   door   de   werking   van   de   rug-   en schouderspieren. De elleboog blijft op schouderhoogte. Blijf doortrekken tot je de referentiepunten van de ankerpunten raakt. Opmerking Vermijd   het   hoofd   naar   het   koord   toe   te   brengen   en   het   koord   uitsluitend   met   de armspieren te trekken. De boogarm en -hand dienen tijdens het aantrekken, ontspannen te blijven. Ankeren   is   het   brengen   van   de   koordhand   op   een   vast   bepaald   punt.   Ook   bij   deze   fase   is het   belangrijk   dat   het   steeds   op   dezelfde   manier   gebeurt.   De   meest   voor   de   hand   liggende ankerpunten    zijn    delen    van    het    gelaat.    Je    kan    hiervoor    best    de    neuspunt    en    de    kin gebruiken.   Het   ankeren   vervangt   bij   het   mikken   de   vizierkeep   en   daar   op   de   boog   slechts 1   vizierpunt   is   toegestaan   dienen   deze   referentiepunten   als   middel   om   steeds   dezelfde miklijn te bekomen. Methode Houd de tanden op elkaar. Plaats de wijsvinger van de koordhand onder de kin en zorg voor een stevig contact. De koord moet de neuspunt raken en eventueel de lippen. De volledige koordhand blijft ontspannen en de niet trekkende vingers blijven los. De duim van de koordhand wordt lichtjes naar binnen geplooid. Opmerking Tijdens het ankeren moet de spanning in de schouderbladen behouden blijven. Het   probleem   bij   het   ankeren   is   dat   tegelijkertijd   een   sterke   spanning   in   de   rug-   en schouderspieren   aanwezig   is,   terwijl   de   boogarm   en   -hand,   de   koordarm   en   -hand zoveel   mogelijk   moeten   ontspannen   blijven.   Dit   vergt   een   grote   graad   van   coördinatie en concentratie. Je   moet   vooraf   aanvaarden   dat   het   onmogelijk   is   om   volledig   "stil"   te   staan.   De   hartslag, de    spierspanning    en    de    zenuwwerking    veroorzaken    steeds    een    lichte    beweging.    Het mikken    mag    maximaal    een    7-tal    seconden    in    beslag    nemen    want    na    8    seconden verschijnen    reeds    de    eerste    vermoeidheidsverschijnselen.    Wanneer    de    grens    van    10 seconden   bereikt   is,   is   het   wenselijk   om   het   schietpatroon   volledig   te   herbeginnen.   De meest   gebruikte   mikmethode   is   deze   met   behulp   van   een   vizier.   Daarom   beperken   we   ons dan ook tot deze methode. Methode Houd   de   vizierkorrel   op   het   midden   van   het   geel.   (Of   het   blokje   van   de   af   te   schieten vogel). Let hierbij op de ogen scherp te stellen op het geel (of de vogel) en niet op de korrel. Lijn het koord met het midden van de binnenkant van de boog. De meeste ervaren schutters beginnen het mikken iets boven de roos of de vogel. Het   volstaat   niet   de   korrel   op   de   vogel   of   op   het   geel   te   plaatsen,   je   moet   er   hem   ook houden. Houd rug- en schouderspieren gespannen. Opmerking Mik niet overhaast. Controleer voortdurend de vizierkorrel op het geel of op het blokje. Houd 'koppig' vol ! Mikproblematiek Het   houden   van   de   gespannen   boog   wordt   steeds   ongemakkelijker   naarmate   je   langer mikt.    Je    wil    zo    snel    mogelijk    het    schot    lossen.    Dit    beïnvloedt    natuurlijk    het    mikken negatief.    Daarom    moet    de    schutter    zich    oefenen    om    de    pijl    slechts    te    lossen    als    de vizierkorrel   precies   op   het   geel   (of   de   gemikte   vogel)   staat.   Veel   schutters   doen   de   eerste 7   fasen   van   het   schietpatroon   correct   maar   bij   de   achtste   fase   (het   mikken),   verliezen   ze alle   concentratie   en   de   pijl   wordt   gelost   vooraleer   het   mikken   beëindigd   is.   Dit   is   het begin   van   de   mikproblematiek.   Het   is   echter   zeer   moeilijk   om   dergelijk   probleem   op   te lossen. In principe hebben we 3 variaties: 1 . Snapshot : De pijl wordt gelost nog voor de schutter zijn ankerpunt heeft bereikt. 2 . Freezing :   Dit   is   het   onvermogen   of   de   geestelijke   blokkade   het   vizierpunt   op   het geel (of het blokje) te brengen. 3 . Losblokkade :   Je   kan   de   pijl   niet   lossen,   niettegenstaande   de   vizierkorrel   op   het geel (of het blokje) staat. Een   mogelijke   oplossing   is   het   gebruik   van   een   treklengteverklikker   of   "klikker".   Je   mag hem    niet    gebruiken    om    andere    fouten    in    het    schietpatroon    te    verduisteren.    Op    die manier kan je de fouten nog vergroten. Dit   is   de   belangrijkste   schakel   in   het   hele   schietpatroon.   Dit   is   de   bekroning   van   alle vorige   fasen.   Het   is   geen   bewuste   beweging   maar   een   reactie   op   het   loskomen   van   de koord. Methode Ontspan    geleidelijk    de    vingers    van    de    koordhand,    vermijd    de    vingers    bewust    te strekken. Door   het   behouden   van   de   spanning   in   de   schouderbladen   gaan   koordarm   en   -hand automatisch naar achter langs het gezicht. Tijdens het lossen blijft de booghand ontspannen. Tijdens het lossen moet men blijven doormikken. Opmerking Het lossen ontstaat door een dubbele werking. 1 . De verhoging van de spanning in de rug. 2 . Het   progressief   ontspannen   van   de   vingers   van   de   koordhand.   Deze   dubbele   actie vergt     een     hoog     coördinatie-     en     concentratievermogen.     Het     lossen     moet     een onbewuste reactie zijn op het plotseling verdwijnen van de weerstand van het koord. Na   het   eigenlijke   lossen   moet   men   in   de   loshouding   blijven   staan   tot   de   pijl   het   doel   (of   de wip) raakt. Dit noemt men de losbevestiging. Dit is nauw verbonden met goed lossen.
· · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · · ·
044